؟

انسانی با آرمانهای کپک زده... چیز دیگری هست که فراموش کرده باشم؟

یاد

روز آخر است...او را می بینم که با عجله راه می رود. صدایش می کنم تا برگردد، فاصله ایست بین ما که فرصتی می دهد به او تا لبخند همیشگی اش را از یاد نبرد و به من تا نگاه پریشانم را پنهان کنم... راهرو شلوغ است و ما در خلوت خودمان. بوسه ای برای این همه روز که نبودیم و امروز که روز آخر است... کمی بعد نگران می شوم و نگاهم در ازدحام آدم ها که با عجله از کنار ما عبور می کنند گم می شود... به کنار پنجره ای میرویم که عادت من است و او بی هیچ سخنی دریافته است... به دنبال بهانه ای می گردیم تا فرار کنیم و تند تند راه برویم، همه چیز آماده است...همیشه برای بودن بهانه ای هست و برای حرف زدن و برای ماندن و برای فرار

می رویم. پر شده ام از سکوت و نمی توانم سخنی بگویم. او تلاش می کند تا سکوتم را جبران کند. همه ی در ها بسته است انگار. به شلوغی خیابان پناه می بریم و به بوی قهوه...این بار بدون گفتن و شنیدن

جامعه شناسی خودمانی

وقتی گالیله را برای استغفار "کلیسا پسند" !! به محاکمه می بردند، تمامی پیروان و شاگردانش با دلهره و اضطراب در پشت درب های بسته مدت ها به انتظار صف کشیده بودند که استادشان و بزرگشان، رهبر فکریشان علی رغم فشارهای طاقت فرسای ارشادی!! داخل دادگاه سربلند و سر افراز، با گام های استوار پای به بیرون نهد و بگوید... زمین هنوز می چرخد. اما دریغ که استار سرافکنده و پژمرده، رنجور از فشارهای تحمل کرده، سر به زیر از ابراز آنچه که خود هرگز به آن ایمان نداشت، آرام و آهسته به قرائت استغفار نامه!! برای همه ی آنچه که بر خلاف عقیده ی کلیسا تا به امروز گفته بود پرداخت... آنچه برای پیروانش مانده بود، یأس بود و سرشکستگی... از شاگردان یکی فریاد زد:" بیچاره ملتی که قهرمانش را از دست بدهد" و در اینجا برتولت برشت از قول گالیله چه زیبا می گوید: بیچاره ملتی که به قهرمان نیاز داشته باشد

قسمتی از کتاب چرا درمانده ایم؟

جامعه شناسی خودمانی

حسن نراقی

:(

حوصله ام سر رفته:(
اینجا هم که خبری نیست

dream

بهانه

بی تو

نه بوی خک نجاتم داد

نه شمارش ستاره ها تسکینم

چرا صدایم کردی

چرا ؟

سراسیمه و مشتاق

سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم و نیامدی

نشان به آن نشان

که دو هزار سال از میلاد مسیح می گذشت

و عصر

عصر والیوم بود

و فلسفه بود

و ساندویچ دل وجگر

"حسین پناهی"

.

من نمی خوام باشم پس هستم

شل سیلور استاین

ما همدیگر رو دوست داریم

من خوشحالم که خودم هستم
زیرا شبیه تو نیستم
تو هم خوشحال باش که خودت هستی
چون اصلا شبیه من نیستی
برای همین است که می توانیم با هم دوست باشیم
و چه خوب دوستی دوتا آدم مثل ما
که اصلا شبیه هم نیستند
اما همدیگر رو دوست دارند

......

"شل سیلوراستاین"

شل سیلور استاین

لطفا دوستم نداشته باش

برای اینکه دوستم داشته باشی

هر کاری که بگویی می کنم

قیافه ام را عوض می کنم

همان شکلی می شوم که تو می خواهی

اخلاقم را عوض می کنم

همانطوری می شوم که تو می خواهی

حتی صدایم را عوض می کنم

همان حرفهایی را می زنم که تو می خواهی

اصلا اسمم را هم عوض می کنم

هر اسمی که می خواهی روی من بگذار

خب حالا دوستم داری؟

نه، صبر کن

لطفا دوستم نداشته باش

چون حالا انقدر عوض شده ام، که حتی حال خودم هم از خودم بهم می خورد

"شل سیلوراستاین"

؟

هی فلانی! زندگی شاید همین باشد؟؟؟